Elixe castelán

Páxina de inicio Inicio

Área restrinxida Área restrinxida

Correo electrónico

RSS

Ver toda a axenda [+]

INFORMACIÓN. Noticias publicadas

Servicio de publicacións. Noticias publicadas


VÍA CRUCIS 2017

Sentenciado e non por un tribunal, senón por todos. Condenado polos mesmos que che aclamaron pouco antes. E EL cala...

Nós fuximos de ser reprochados. E saltamos inmediatamente...

Dáme, Señor, imitarche, uníndome a ti polo Silencio cando alguén me faga sufrir. Eu merézoo. Axúdame!

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Que eu comprenda, Señor, o valor da cruz, das miñas pequenas cruces de cada día, dos meus achaques, das miñas doenzas, da miña soidade

Dáme converter en ofrenda amorosa, en reparación pola miña vida e en apostolado polos meus irmáns, a miña cruz de cada día.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Ti caes, Señor, para redimirme. Para axudarme a levantarme nas miñas caídas diarias, cando despois de proporme ser fiel, volvo a reincidir nos meus defectos cotiáns.

Axúdame a levantarme sempre e a seguir o meu camiño cara a Ti!

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Fai Señor, que me atope á beira da túa Nai en todos os momentos da miña vida. Con ela, apoiándome no seu agarimo maternal, teño a seguridade de chegar a ti no último día da miña existencia.

Axúdame Nai!

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Cada un de nós temos a nosa vocación, viñemos ao mundo para algo concreto, para realizarnos dunha maneira particular. Cal é a miña e como a levo a cabo?

Pero hai algo, Señor, que é misión miña e de todos: a de ser Cirineo dos demais, a de axudar a todos.

Como levo adiante a realización da miña misión de Cirineo?

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

É a muller valente, decidida, que se achega a ti cando todos che abandonan. Eu, Señor, abandónoche cando me deixo levar polo "que dirán", do respecto humano, cando non me atrevo a defender ao próximo ausente, cando non me atrevo a replicar unha broma que ridiculiza aos que tratan de achegarse a ti. E en tantas outras ocasións.

Axúdame a non deixarme levar polo respecto humano, polo "que dirán".

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Caes, Señor, por segunda vez. O Via Crucis sinálanos tres caídas no teu camiñar cara ao Calvario. Talvez fosen máis.

Caes diante de todos... Cando aprenderei eu a non temer o quedar mal ante os demais, por un erro, por unha equivocación?. Cando aprenderei que tamén iso se pode converter en ofrenda?

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Moitas veces, tería eu que analizar a causa das miñas bágoas. Polo menos, dos meus pesares, das miñas preocupacións. Talvez hai neles un fondo de orgullo, de amor propio mal entendido, de egoísmo, de envexa.

Debería chorar pola miña falta de correspondencia aos teus innumerables beneficios de cada día, que me manifestan, Señor, canto me queres.

Dáme profunda gratitude e correspondencia á túa misericordia.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Terceira caída. Máis preto da Cruz. Máis esgotado, máis falto de forzas. Caes desfallecido, Señor.

Eu digo que me pesan os anos, que non son o de antes, que sinto incapaz.

Dáme, Señor, imitarche nesta terceira caída e fai que o meu desfalecemento sexa beneficioso para outros, porque cho dou a ti para eles.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Arrincan as túas vestiduras, adheridas a ti polo sangue das túas feridas.

A infinita distancia da túa dor, eu sentín, ás veces, como algo se arrincaba dolorosamente de min pola perda dos meus seres queridos. Que eu saiba ofrecerche o recordo das separacións que me desgarraron, uníndome á túa paixón e esforzándome en consolar aos que sofren, fuxindo do meu propio egoísmo.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Señor, que eu diminúa as miñas limitacións co meu esforzo e así poida axudar aos meus irmáns. E que cando o meu esforzo non consiga diminuílas, esfórceme en ofrecerchas tamén por eles.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Adóroche, o meu Señor, morto na Cruz por Salvarme. Adóroche e bico as túas chagas, as feridas dos cravos, a lanzada do costado... Grazas, Señor, grazas!

Morriches por salvarme, por salvarnos. Dáme resposta o teu amor con amor, cumprir a túa Vontade, traballar pola miña salvación, axudado da túa graza. E dáme traballar con afán pola salvación dos meus irmáns.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Déixame estar ao teu carón, Nai, especialmente nestes momentos da túa dor incomparable. Déixame estar ao teu carón. Máis pídoche: que hoxe e sempre me teñas preto de Ti e che compadezcas de min.

Mírame con compaixón, non me deixes, Nai miña!

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Todo rematou. Pero non: despois da morte, a Resurrección. Ensíname a ver o transitorio e pasaxeiro, á luz do que perdura. E que esa luz ilumine todos os meus actos. Así sexa.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

«Por que buscades entre os mortos ao que está vivo? Non está aquí, resucitou» (Lc 24,5-6).

Unhas piadosas mulleres foron ao sepulcro de Xesús moi cedo. O anuncio da resurrección converte a súa tristeza en alegría. Xesús está vivo e nós vivimos nel para sempre. A resurrección de Cristo inaugura para a humanidade unha renovada primavera de esperanza.

Xesús, ensíname a manter sempre a esperanza.

Señor, pequei, ten piedade e misericordia de min.

Texto traducido da páxina www.religionenlibertad.com

Diseño: S.D.N

Este texto foi traducido


 


Deixa un comentario. Os datos persoais: nome, enderezo e teléfono non son publicados

Nome

Enderezo do C.E.:

Teléfono

Comentario

 

Subir a inicio